Start Ryby norweskich fiordów

Ryby norweskich fiordów

W tym artykule, który będzie ulegał permanentnej aktualizacji i rozbudowie, przedstawię ryby, jakie łowi się w norweskich fiordach i wzdłuż wysp, szkierów, archipelagów. Na początek pobieżne informacje, ograniczona liczba gatunków, ale z czasem będzie to bogato ilustrowany materiał, w którym obok encyklopedycznych informacji znajdą się ciekawostki i wędkarskie sekrety dotyczące ich połowu. Znacznie zwiększy się także liczba gatunków -  zaś niektóre trofea bywają wręcz szokujące.

Z pewnością będę się starał, aby w tym miejscu znalazła się po pewnym czasie kopalnia wiedzy o tym wszystkim, co wędkarz może podciągnąć do powierzchni - bywa, że tnie się nożem linki, takie okropieństwa łykają przynęty.

Dorsz

Przeciętny ciężar to 1-5 kg, maksymalny może wynosić 40 kg. Rozmiary poszczególnych osobników zależą od ich wieku, gdyż ryby rosną przez całe swoje życie (czyli w przypadku dorsza nawet 17 lat).

Na dorsze do Norwegii jeździ się w lutym-kwietniu. Wtedy wstępuje do fiordów na tarło i jest największa szansa na rekordowy okaz. W miesiącach letnich w głębi fiordów bytują tzw. kapuściaki - niewielkie (do 3 kg) dorsze na ogół o pomarańczowym ubarwieniu. Większych sztuk trzeba poszukać na otwartym morzu. Wszelkie górki mogą być znakomitym łowiskiem rekordowych letnich dorszy. Pamiętajmy, że górki mogą mieć szczyt zarówno na 10 jak i 50 metrach głębokości.

Halibut

Halibut zamieszkuje morza o niskiej temperaturze wody, należy do rodziny flądrowatych. Jest drapieżnikiem, żywi się głównie innymi rybami. Żyje na głębokościach 200 - 1600 m., często pływając w toni wodnej. Halibut ma kształt płaski, smukły, wydłużony z oczami po jednej stronie ciała. Płetwy brzuszne są równe i symetrycznie rozmieszczone. Ma duży i mocny, uzębiony otwór gębowy. Osiąga długość ponad metr długości i ciężar kilkudziesięciu kilogramów. Mięso halibuta jest białe, delikatne i smaczne. Najsmaczniejszy jest duszony w białym winie, pieczony na ruszcie i wędzony.

Wbrew obiegowym opiniom 90% halibutów łowi się na głębokościach 10-80 metrów. Idealna jest plaża, piaszczyste dno i w pobliżu znaczny spadek głębokości.


Makrela

Stadna ryba występująca w dużych ilościach we wszystkich fiordach Norwegii. Ma wydłużone, okrągłe w przekroju ciało (14-17 kręgów) o dużych oczach i dużym otworze gębowym, sięgającym do środkowej linii oka. Na górnej i dolnej szczęce małe, koniczne zęby. Dwie daleko odsunięte od siebie płetwy grzbietowe. W pierwszej jest 8-10, w drugiej 10-12 promieni. Z tyłu za drugą płetwą grzbietową znajduje się po 5 grzbietowych i (naprzeciwko) odbytowych płetewek. Występuje pęcherz pławny. Oczy i łuski (w piersiowej partii ciała) większe niż u makreli. Na grzbiecie i bokach ciała (również poniżej linii bocznej) rozrzucone są ciemne punkty. Od wieczka skrzelowego do płetwy ogonowej biegnie wzdłuż boków ciała złocista smuga. U gatunków ze wschodniego Atlantyku na brzuchu znajdują się przerywane, faliste linie oraz punkty. Przeciętna długość ryb wynosi do 30 cm, maksymalnie do 60 cm. Ciekawostką jest, że w czasie przemysłowych połowów makrele zwabiane są ku powierzchni wody za pomocą silnych źródeł światła. Wspaniała przynęta na wszelkie fiordowe drapieżniki.

 

Śledź

Śledź to nieduża ryba morska z rodziny śledziowatych, zamieszkująca płytkie wody strefy umiarkowanej i chłodnej północnego Atlantyku i Spokojnego. Ryby te żyją w toni wodnej w dużych grupach zwanych ławicami. Ciało śledzia jest silnie bocznie spłaszczone o długości ok. 30 cm (maksymalnie do 45 cm), grzbiet zielononiebieski, brzuch i boki srebrzyste. Linia boczna niewidoczna. Śledzie odżywiają się drobnymi skorupiakami. Odbywają wędrówki w poszukiwaniu pokarmu. W dzień żerują bliżej dna, nocą bliżej powierzchni.

Jak jest śledź to na pewno pod ławicą czają się czarniaki a jeszcze niżej halibuty.

 

Rdzawiec

Jest to dorszowata ryba północnego Atlantyku. Osiąga długość od 30 cm do 1 m. Prowadzi drapieżny tryb życia, poluje w toni głównie na ryby ławicowe. Tarło odbywa wiosną, na głębokości od 60 do 200 m.

 

Brosma

Denna ryba żyjąca na głębokości od 70 do 1000 m. Długość 40-90 cm, ciężar 2-10 kg. Brosma jest ważną rybą konsumpcyjną w europejskich wodach. Jej tłuste mięso przypomina smakiem mięso homarów. Z wątroby, która zawiera duże ilości witaminy A i D, pozyskuje się tran.

Większe brosmy łowi się na przynęty naturalne, mniejsze dobrze biorą na pilkery.

 

Molwa

Ryba głębokich wód. Na ogól poławiana na przynęty naturalne na głębokościach grubo przekraczających 100 m. Mniejsze sztuki z powodzeniem można łowić na pilkery na płytszych wodach.

Dorasta do masy 50 kg przy długości pow. 1.5 m.

 

Żabnica

Paskudna ale niezwykle smaczna. Z reguły zamieszkuje okolice hodowli łososi. Prowadzi stacjonarny tryb życia. Poławiana na pilkery i przynęty naturalne.

 

Morszczuk

Niezwykle smaczna ryba o wyjątkowo delikatnym mięsie. Masowo występuje w lipcu i sierpniu w okolicach Alesund. Doskonale bierze na pilkery jak i na przynęty naturalnena głębokości 30-100 metrów.

 

Czarniak

Bez wątpienia najpopularniejsza sportowa ryba Norwegii. Piekielnie silna. Na ogół żeruje w toni polując na śledzie lub makrele. W pogoni za drobnicą zapuszcza się na płytkie wody. Brań możemy się spodziewać zarówno na 150 jak i na 5 metrach.

Osiąga wagę ponad 20 kg ale już czarniak 5 kg potrafi zdemolować sprzęt.

 

I inne paskudy...

Wargacz

 

Kraby